Het einde van de beeldende kunst 2

Brillo.

3 x 24 Brillo.

Mijn vriend mailde mij dat hij de VHS-tape met de VPRO-uitzending, getiteld Het einde van de (beeldende) kunst na een opruimactie niet meer terug kon vinden. Geen enkele nood, zo liet hij mij weten:

Google-en op Het einde van de kunst levert aardig wat resultaten op. Een greep:

http://www.filosofie.nl/nl/nieuws/21298/volgens-arthur-danto-was-de-kunst-ten-einde-gekomen.html

http://www.trouw.nl/tr/nl/4512/Cultuur/article/detail/1756158/2004/06/12/Het-einde-van-de-kunst.dhtml 

http://www.maartendoorman.nl/index.php?id=904&pid=30

Inspiratie

IJsland.

Een foto uit het fotoboek "ijsland puur" van Theo Bosboom.  

Vandaag heb ik een werkelijk prachtig fotoboek ingekeken dat ik te leen had gekregen van de fotograaf zelf. Het fotoboek met de titel "ijsland puur" is gemaakt door Theo Bosboom. In treffende, zeer gedetailleerde beelden legt hij op een zowel grafische als stilistische wijze de grote diversiteit aan landschappen en natuurverschijnselen in IJsland vast. Met name troffen mij zijn meest abstracte grafische beelden, zozeer zelfs dat zij voor mij een inspiratiebron vormen voor een nieuwe serie schilderijen:

Uit: "ijsland puur" van Theo Bosboom. ISBN 9789081947305.

    

Het einde van de beeldende kunst

Troost.

Grottekening.

Sommigen zien de muziek, anderen weer de film, de dans, de literatuur, het toneel, de productie van allerlei content voor internet- en televisie, ja zelfs de musical als de hoogste kunstvorm. De beeldende kunst heeft in al dit geweld inmiddels afgehaakt. In de afgelopen jaren zijn er talloze artikelen in de media verschenen die het einde aankondigden van de kunst, lees: de beeldende kunst. In dit tijdperk van voortdurende, overspannen visuele prikkels op het terrein van design, marketing, gamen, etc. lijkt de autonome beeldende kunst er niet meer toe te doen en niet meer, zoals voorheen, onderscheidend, provocerend of richtinggevend te zijn en daarmee deel uit te maken van ons cultureel erfgoed. Dank zij, of eerder ondanks, een enorm marketingpotentieel waarbij de financiële en institutionele belangen in de beeldende kunsten het voortouw nemen, trekken anno 2015 de dode kunstenaars Rembrandt en van Gogh en een klein aantal 70+ kunstenaars zoals Herman de Vries, Armando en Jan Cremer, die ik allen overigens zeer waardeer, de kar. Dit kan toch niet waar zijn. Gekker moet het niet worden! Persoonlijk zie ik de autonome beeldende kunst als de hoogste kunstvorm. In de oude grottekeningen vind ik iedere keer opnieuw troost. Zij geven ons een reflectie op ons leven en staan daarmee aan het begin van wat nu de beeldende kunst is. Waar zijn de kunstenaars van nu?

Kunst in Arnhem

De potentie van autonome beeldende kunst.

50 Machinetekeningen Nico Schulte/Installatie Willeke van Ravenhorst. Pop-up Galerie Joop Nuyens. 2015.

Het is dit voorjaar spitsuur in Arnhem wat betreft de vele culturele activiteiten met name van de projecten, tentoonstellingen en presentaties van autonome beeldende kunstenaars. Dat is hoopvol. Het enorme creatieve kapitaal van de stad Arnhem wordt mede door en dankzij de grote leegstand van gebouwen eindelijk ook voor het grote publiek zichtbaar. Het tekent de energie van de autonome beeldende kunstenaars dat zij, grotendeels volledig ongesubsidieerd, de lege plekken in de stad niet alleen vullen met inhoudelijke, betekenisvolle werken maar ook met interessante randprogramma’s. Hoe doen zij dat toch, die autonome kunstenaars, terwijl de stad Arnhem waar zij aan ArtEZ studeerden en ook vaak nog wonen, haar prioriteiten, lees miljoenen aan subsidies, bij de z.g. creatieve industrie legt, dat zijn de “ondernemers” in de mode en het design. Hoezo moeten we hen ondersteunen, dat doen we bij een pizzabakker toch ook niet?

Dit overheidsbeleid heeft, bewezen, tot op vandaag enkel grote verliezen opgeleverd. Dan heb ik het over de grote verliezen op de al die weinig spraakmakende tentoonstellingen en manifestaties van de laatste jaren zoals de Sonsbeek Tentoonstellingen en de Arnhemse Mode Biënnales. Dan heb ik het over al die miljoenen die in nieuwe gebouwen voor de kunstbeoefening zoals Rozet en Kunstbedrijf worden geïnvesteerd, terwijl het aanbod wordt verkleind en het personeel wordt ontslagen. Dan heb ik het ook over failliete kunststichtingen, waar het “overhead” personeel tot op heden procedeert over haar wachtgelden. Dan heb ik het over het Gemeentemuseum Arnhem dat opnieuw met gemeenschapsgeld voor miljoenen wil uitbreiden maar bij herhaling weigert om vanuit haar zelf gebouwde toren “af te dalen” naar de kunstenaars in de ateliers in de regio.

Met al die verkwanselde kunstgelden hadden autonome beeldende kunstenaars in de regio nog veel meer prachtige ideeën, concepten en plannen kunnen uitvoeren en had Arnhem zich als een unieke stad voor de experimentele en innovatieve beeldende kunsten kunnen profileren. Waarom hopeloos concurreren? Eindhoven is de design stad en Amsterdam is de mode stad.          

Kunst en Politiek 1

Halbe.

Binnen de "linkse" wereld van de kunsten heerst tot op vandaag een groot ongenoegen over de bezuinigingen in de kunsten door de overheid. De kwade genius is Halbe Zijlstra. Dat is onterecht. Zijn beleid als staatssecretaris heeft de kunstenwereld behoorlijk opgeschud door haar navelstreng door te knippen met een haast vanzelfsprekende, subsidiërende overheid die jarenlang een verstarde, verkokerde, marktverstorende en afhankelijke situatie in stand hield. Het is hoopvol dat als gevolg van dit beleid op vele plekken nieuwe veelbelovende initiatieven ontstaan vanuit de kunstenwereld zelf. Het werk is echter nog niet gedaan zolang het merendeel van de huidige kunstgelden van de diverse overheden toestromen naar allerlei geïnstitutionaliseerde belanghebbenden, maar niet of nauwelijks naar de werkelijke producenten van al die mooie kunsten. Dat zijn immers de kunstenaars! Zij leveren tot op heden hun ziel en zaligheid op de diverse podia voor een schamele fooi.    

Creatief Kapitaal

ALLES MOET OMHOOG.

Detail Dutch Landscape 1/13 1999 Nico Schulte.

In een grote gestripte ruimte in Arnhem waarin voorheen een AH-winkel gevestigd was - op deze absolute non-plek, een lege pek zonder enige betekenis of functie- hebben recent prachtige tentoonstellingen plaats gevonden. Binnen een paar dagen en met eigen, minimale middelen kon opnieuw een tentoonstelling van beeldende kunst georganiseerd worden met de titel "ALLES MOET OMHOOG" dank zij onder meer het bijzondere “Creatieve Kapitaal” in de stad Arnhem met onder meer jonge alumni van ArtEZ. Het toont de ambitie van jonge beeldende kunstenaars om niet alleen hun werk zichtbaar te maken voor het publiek maar ook om die plek zelf als een katalysator voor de ontwikkeling van hun eigen werk te gebruiken en nieuw werk te genereren.

De geschiedenis leert dat het institutionaliseren van (beeldende) kunst activiteiten door de diverse overheden niet alleen tot een veel te grote inhoudelijke bemoeienis leidt maar ook tot zeer grote verliezen. Een gemeente zou zich daar verre van moeten houden. Haar enige taak is om in samenwerking met de coöperaties werk- en presentatieplekken te faciliteren voor haar inwoners binnen het bereik van kunst en cultuur.

Met een aantal kleine aanpassingen zou deze ruimte tot in lengte van jaren niet alleen een fantastisch podium kunnen bieden voor zowel de professionele als de amateuristische kunstbeoefening maar ook voor allerlei wijk gebonden activiteiten. Kunstenaars komen daarmee in een open relatie met het publiek. Een te starre invulling zou dodelijk zijn. Flexibiliteit is daarom geboden.

  

Elite

Het kunstlandschap verschraalt.

Een haast onbeheersbare marketingmachine heeft onlangs de wereld van de kunsten geïnfecteerd en draait sindsdien onafgebroken op volle toeren. Na Dumas, Rothko en Rembrandt mogen we nu Matisse vooral niet missen. Iedereen wordt opgeroepen om zo snel mogelijk de kans te grijpen om eens in het leven, ja zelfs eens in de eeuwige eeuwigheid de allergrootsten, de onvervangbare wegbereiders in de kunst te ontmoeten zonder wie de kunst niet de kunst van nu zou zijn.

Het wordt bijna voorspelbaar wie de eerstvolgende grote meester zal zijn die op het schild wordt gehesen. De draaiboeken liggen al klaar voor de museale megatentoonstellingen die voornamelijk tot doel hebben om zoveel mogelijk bezoekers te genereren.

Dit alles is op zijn minst merkwaardig te noemen in deze tijden van onbeperkte toegankelijkheid tot de beeldende kunst waarbij iedereen op ieder moment via internet de mooiste kunstwerken tot zich kan nemen. Waarom laten kunstliefhebbers zich als willoze consumenten sturen? Zelfs de polemieken binnen de professionele kunstwereld lijken gedicteerd te worden door de arbitraire keuzen van een kleine elite binnen de museale wereld. 

De focus van deze elite op de “hoogtepunten” kan alleen maar betekenen dat haar aandacht verslapt voor de grote verscheidenheid binnen de hedendaagse beeldende kunst. Het landschap van de kunst wordt daarmee niet rijker maar schraler. Musea gaan daarmee aan hun opdracht voorbij. Blijkbaar wil zij haar beeldende kunstenaars niet leren kennen. Wordt het niet eens tijd dat de elite afdaalt naar de ateliers? 

Winkelen bij Lidl (3)

Crimefighter Ard.

Appartement Ard van der Steur. 

In de media verneem ik dat in Nederland slechts 1 van de 10 inbraken wordt opgelost. Die score ligt feitelijk nog veel lager omdat niet alle inbraken gemeld worden. In 1 op de 3 woningen slaapt de huurder of eigenaar met een honkbalknuppel, een mes of een ander verdedigingsmiddel. Ja, we hebben het over Nederland, het land van brombromopstelten en crimefighterteeven. Met corpsbal ardmaatpak als opvolger wordt het serieus tijd om ons zelf te gaan verdedigen. Ik stel Kalasjnikovs voor.      

Zichtbaar maken van het Creatieve Kapitaal in de stad

ALLES MOET OMHOOG.

Iedereen is van harte uitgenodigd voor de Finissage van de tentoonstelling ALLES MOET OMHOOG op zondag 29 maart 2015 om 15.00 uur in de JP van Muijlwijkstraat 23 Arnhem met muziek en voordrachten. Ontmoet jonge alumni van ArtEZ die voor deze tentoonstelling uniek werk inbrachten. 

 

Er zijn einde 2014 en begin 2015 drie verrassende tentoonstellingen: DOTS THAT GO FOR A WALK, MACHINA en BODY DOUBLE georganiseerd in de pop-up galerie van Joop Nuyens in een grote ruimte aan de van Muijlwijkstraat 23 in Arnhem waarin voorheen een AH- winkel gevestigd was. De ontmoetingen met vele kunstliefhebbers en vooral ook hun positieve reacties op de tentoonstellingen hebben veel goodwill opgeleverd voor het initiatief van Joop Nuyens dat ondubbelzinnig heeft aangetoond dat met een grote persoonlijke gedrevenheid en met minimale middelen het creatieve kapitaal in de stad zichtbaar en toegankelijk gemaakt kan worden met een prachtige serie tentoonstellingen van beeldende kunst met een hoge kwaliteit. Dit geeft hoop voor al die andere gestripte non- plekken in Arnhem, zoals dit geldt voor alle andere steden in Nederland. De tentoonstelling ALLES MOET OMHOOG die gaat over ARTIFICIËLE NATUUR, GROEI EN VERVAL met video's, tekeningen, installaties, sculpturen door Simone Albers, Egbert Bouwhuis, Christien Dijkhuizen, Lin Gerritse, Joyce Gruben, Rosa Helldorfer, Reinier de Huu, Vivian van Keeken, Bram Jurjen Kuijpers, Leon Kuipers, Carel Lanters, Fiona Lutjenhuis, Anouk Mastenbroek, Bart Nijboer, Malou Verharen, Gijs Verhoofstad en Gijs Verschoor is nog geopend op vrijdag 27, zaterdag 28 en zondag 29 maart van 13.00 tot 17.00 uur. Zie ook: art@nuyens

Winkelen bij Lidl (2)

Crimefighters.

Motorcycle Balaclava. 2015 Lidl.

Hoe dichtbij komt de misdaad? Een paar dagen geleden werd er s’ nachts een poging gedaan in mijn huis in te breken door met grof geweld een raam te forceren. Ik ben zelf in diepe slaap. Omdat mijn buurman lawaai hoort opent hij zijn slaapkamerraam waarop de inbreker zich uit de voeten maakt. Daarna belt mijn buurman mij op. Ik ga onmiddellijk kijken, constateer de inbraakschade en bel met de politie. Zij zullen een auto mijn kant opsturen. Die nacht verneem ik verder niets. De volgende morgen wordt ik om 7 uur door twee stoere agentes uit mijn bed gebeld om de aangifte op te nemen. In de namiddag komt nog een medewerker van de politie langs voor een sporenonderzoek.

Ik mag van geluk spreken. Zoveel anderen zijn slachtoffer geweest van nog veel meer geweld en schade. Toch heeft dit voorval bij mij een aantal vragen opgeroepen:

Ik realiseer mij dat wanneer mijn buurman niet wakker was geworden, een mij onbekende persoon zich ongevraagd toegang zou hebben verschaft tot mijn woning. Mijzelf kennende, zou een ontmoeting met deze persoon tot vervelende gevolgen voor die persoon en misschien ook voor mijzelf geleid hebben. Moet ik om dit te voorkomen nog veel meer kosten gaan maken voor mijn persoonlijke beveiliging, onder meer voor nog beter hang en sluitwerk zoals de agentes mij adviseerden, wetende dat zonder veel moeite het dubbele glas uit het kozijn getrokken kan worden?

Mijn melding van een poging tot inbraak heeft die nacht tot geen enkele directe actie van de politie geleid omdat, zo vertelden de agentes mij, er tegelijkertijd ook een melding binnenkwam met meer prioriteit. Is dit een (standaard) smoes? Zijn de inwoners van Arnhem s’ nachts wel veilig als de politie maar met een enkel wagentje rondrijdt?   

Met mijn melding mocht ik de verwachting hebben dat de inbreker niet verder ongestoord met zijn werk door zou kunnen gaan op een ander adres in de wijk. Ondergraaft de politie, door niet te handelen, daarmee niet haar eigen project “Buurtpreventie”?

Veel materiële rijkdom bezit ik niet. Hooguit een slecht vervalste Rembrandt, niet meer dan een ingekleurde kopie op dun linnen, met geen enkele waarde. Ik heb vooral schulden. Waarom kiest een inbreker mijn huis uit als er niets te halen is?

Rembrandt van Rijn. Zelfportret.