Radio Maria

 http://www.radiomaria.nl/

 

675 AM.



Een aantal jaren geleden bouwde ik radio’s terug door zoveel mogelijk de industriële componenten te vervangen door organische materialen. Zij stemden verrassend af op mij onbekende, obscure zenders. Recent ontving ik in mijn atelier in Oosterbeek op een van mijn meer dan 50 jaar oude Constant 7 Transistor MW/LW Portable Radio’s de zender Radio Maria- AM 675. Even dacht ik iets obscuurs op het spoor te zijn. Ik stelde mij een moment voor dat de nonnetjes samen met de paters in het klooster dicht bij mijn atelier een ondergrondse religieuze zender begonnen waren. Om de klanken en gebeden zo intensief mogelijk tot mij te laten komen voor een ultieme ruimtelijke beleving stemde ik zes van mijn portable radio’s in mijn atelier af op deze zender. De tijd schrijdt echter voort en het inzicht komt later. De verrassing lijkt verdwenen. Wat mij ooit obscuur leek is dat helemaal niet meer. Radio Maria is een krachtige zender met een Webstream en alles erop en er aan, zelfs Worldwide. Luister naar: http://www.radiomaria.nl/ .

 

Kunst en Geld (2)

Lezing Anna Tilroe.

Geen cent te makken, maar wat is het een heerlijk onderwerp: "Kunst en Geld". Nieuwe economische machten, verzakelijking van de instituties binnen de kunstwereld; haast eindeloos zijn de actuele thema's waarover kunstenaars, wetenschappers, overheden en het geïnteresseerde publiek met elkaar in de clinch kunnen gaan. Helaas lukte het mij niet meer om een kaartje te krijgen voor de afscheidslezing op 15 november 2013 a.s. in Museum Het Valkhof Nijmegen van Anna Tilroe, bijzonder hoogleraar Kunst en Cultuur aan de Radboud Universiteit Nijmegen van september 2010 tot november 2013 in het kader van het Soeterbeeck Programma. De titel van haar lezing luidt: “Belangrijke kunst: wie bepaalt? Over de machtsverschuivingen in de kunstwereld”. Wellicht kan zij enig licht werpen op de verhitte discussies over kunst en geld die recent zijn ontstaan naar aanleiding van de tentoonstelling Grensverleggend in het Haags Gemeentemuseum met werken uit de collectie van de verzamelaar Bert Kreuk. Ik hoop dat de tekst van haar lezing niet voorbehouden blijft aan het geselecteerde , elitaire publiek en alsnog voor ons allen beschikbaar komt.

Kunst en Geld

Over de verzamelaar Bert Kreuk.

 

Zaal Grensverleggend HGM2013.

 

Schreef ik op 05 juli in mijn blog nog een wervend stuk naar aanleiding van mijn bezoek aan de tentoonstelling Grensverleggend met werken uit de collectie van de verzamelaar Bert Kreuk in het Haags Gemeentemuseum, lees ik op allerlei fora vernietigende kritieken over deze verzamelaar die het waagde om tegelijkertijd een tweetal werken van een kunstenaar die ook opgenomen is in de hierboven genoemde tentoonstelling bij veilinghuis Sotheby’s aan te bieden om daarmee, zo luidt de kritiek, de marktwaarde van deze kunstenaar op te schroeven. Op site http://trendbeheer.com/ , een internettijdschrift over kunst en beeldcultuur, kon ik  niet nalaten een reactie achter te laten waarbij ik de criticasters op hun beurt kritiseerde. Op de site van Frank Waaldijk las ik ook nog een forse kritiek: http://beeldenwereld.blogspot.nl/2013/02/kunst-is-een-speeltje-van-de-rijken.html. Ook al ben ik het met de inhoud van de artikelen totaal oneens, de beide sites die ik hier noem zijn fantastisch en kan ik iedereen aanraden die iets met kunst wil. Naar mijn mening zijn kunst en geld onlosmakelijk met elkaar verbonden en zijn vermogende verzamelaars een zegen voor de kunst. Dat is vloeken in de kerk. Leer mij ze kennen de subsidiekunstenaars, de moralisten, de estheten en de puristen.     





Shoppen

IKEA.

IKEA 0ktober 2013.

 

Een snelle rondgang door de decoratieafdeling van IKEA leert dat prijstechnisch gezien de lijsten behoorlijk concurrerend zijn. Naast deze lijsten verkoopt IKEA aan het grote publiek ook de meest afgezaagde, clichématige afbeeldingen. Dat is haar goed recht. Daarvoor heeft zij behoorlijk wat voorwerk moeten doen om de smaakprofielen van haar klanten te peilen en op grond daarvan een strenge selectie te maken in de door haar aangeboden sfeerbeelden waarbij zij ongelimiteerd put uit het rijke arsenaal aan stijlen en stromingen binnen de beeldende kunst door ongehinderd leentjebuur te spelen met de vormtaal van de beeldende kunst om daarmee haar eigen armoedige aanbod in te kleuren. Een heuse 3d-print van een rode bloem met een imitatie verfstreek reliëf is hiervoor exemplarisch. Het zou IKEA als wereldspeler sieren als zij naast haar huidige aanbod een databestand van authentieke beeldende werken van actuele beeldende kunstenaars zou samenstellen. Uit dit bestand kunnen deze unieke werken binnen het gekozen format van sfeerbeelden per locatie geselecteerd aan het kooppubliek aangeboden worden.

 

3D print.

 

 

 





Tableau vivant.

Busstation. 

 

Busstation Arnhem 2013.
 

In afwachting van het moment dat de miljoeneninvesteringen in het stedelijke gebied zichtbaar gaan worden biedt het busstation in Arnhem al vele jaren een desolate aanblik. Is dat erg? Ik zou zeggen, nee. Ondanks het grote ongemak tussen, onder en langs de bouwactiviteiten bereikt de reiziger al die jaren zonder klagen of protesten zijn of haar dagelijkse bestemming en lijkt gemotiveerd aan werk en studie te beginnen om aan het eind van de dag weer voldaan huiswaarts te keren. Dus waarom nog al die miljoenen investeren in een geavanceerd en gestroomlijnd gebouw. Bovendien, als je uit verveling opnamen maakt van dit deprimerende busstation tijdens het wachten op een reiziger die verlaat is en je kijkt die opnamen meermalen terug dan vallen je plotseling allerlei bijzonderheden op. Het station is een prachtig theater, een tableau vivant dat voortdurend van spelers verandert. 

Hype (2)

Allemaal Beestjes.

Mijn tekenmachines weten van geen ophouden. Zij produceren steeds grotere aantallen dierenportretten:

Machinetekening 2 2013.

 

 

 

 Machinetekening 3 2013.
 

Hype

Tekenmachines.

Tekenmachines Apollohuis 1985.

 

Een paar van de tekenmachines waarmee ik vroeger samen met Arnoud de Blauw verschillende installaties maakte heb ik de laatste weken weer eens op mijn atelier laten draaien. Het ging ons toen om ogenschijnlijk identieke apparaten die toch zeer verschillende tekeningen maakten. Nu maken deze machines in plaats van abstract-geometrische tekeningen plotseling verrassende portretten van dieren. Ik begrijp dat niet. Het dier is weliswaar hot in de beeldende kunst, maar het is absurd om te denken dat machines trends en hypes binnen de culturele wereld beter zouden aanvoelen dan wij zelf.

 

Machinetekening 1 2013.

Een klein wonder



Demonteren en Assembleren.

12 landschappen. 240x240 cm.



Toen ik in het kader van een onderzoek naar het fenomeen van de perceptie 12 keer een Hollands landschap trachtte te schilderen ontstonden er afbeeldingen die weliswaar hetzelfde leken maar op onderdelen toch zeer verschilden. Hoe verder je inzoomde op deze afbeeldingen hoe groter de verschillen werden tussen de details van de afbeeldingen die zich op eenzelfde plek binnen iedere afzonderlijke afbeelding bevonden. Geen sloot, molen, deur of raam was meer gelijk aan elkaar. Het is eigenlijk een klein wonder dat wanneer je al die onderling zeer verschillende details uitknipt en opnieuw weer samenvoegt er 12 nagenoeg identieke afbeeldingen ontstaan.  

Liefde

Hondjes.

Een dalmatiër op de achterbank van een Volvo oldtimer.

 

Toen ik in de parkeergarage van IKEA Duiven de witte dalmatiër met het rode halsbandje zag zitten op de achterbank van de glanzende Volvo oldtimer leek het hondje mij zeer levensecht toe. Het duurde even tot ik merkte dat ik te maken had met een pluchen beest. Het beeld klopte designmatig gezien helemaal, maar ik voelde daarna toch een lichte teleurstelling. Een uurtje later zag ik, toen ik wilde wegrijden van de parkeerplaats van de kunstenaarsbenodigdheden winkel Peter van Ginkel, een auto met op de hoedenplank een heus levend hondje. Ik heb een half uur gewacht tot het moment dat het baasje met twee schildersdoeken en twee kinderen terugkeerde naar de auto. Normaal doe ik dat niet maar ik wilde dit moment toch niet missen:

 

Een echt hondje.

 

Relativeren

Nazit.

 

Nazit performance Jaap Blonk Het Depot Wageningen 2013.

 



De klankkunstenaar Jaap Blonk hield vrijdag de dertiende september 2013 een uiterst vermakelijke lezing in Het Depot in Wageningen. Met een bewonderenswaardige discipline vertolkte hij exact een uur lang verschillende klankgedichten en deed daarmee, ook was het maar voor heel even, de vrijheid, blijheid geest van Dada en Fluxus herleven. Het in groten getale opgekomen publiek beloonde hem terecht met een groot applaus. In de nazit werd het publiek nog een drankje aangeboden. Dat is ook een goed moment voor enige relativering waarbij ik tijdens al die gezelligheid opnamen maakte van het eenzame beeld een etage lager. Ik heb Jaap Blonk hoog zitten. Ik kende hem eerder persoonlijk niet. Wel had ik ooit, toen ik installaties met radio-ontvangers maakte uit zoveel mogelijke organische, natuurlijke materialen bij toeval op een zender afgestemd die voor mij een volstrekt absurd geluid liet horen. Het zou toch niet waar zijn dat een radio-ontvanger invloed heeft op de inhoud van een radiozender? Dat zou echt de omgekeerde wereld zijn. Voor heel even verkeerde ik in die waan totdat de presentator afkondigde dat ik geluisterd had naar een klankgedicht van Jaap Blonk.