Machines

Hard Werken.

Installatie Turn Turn Turn in Punt WG Amsterdam 26/27 /juli 2014.

Afgelopen weekeinde hebben de machines weer hard gewerkt en prachtige tekeningen gemaakt. Het blijft iedere keer verrassend hoe simpele apparaten die eigenlijk niet meer kunnen dan een cirkeltje tekenen toch zulke complexe en gevarieerde beelden produceren. Over het waarom kun je dan weer eindeloos speculeren en filosoferen. Het is het leven zelf.

Gezichtsbedrog

Fiat.

Fiat juli2014

We stellen ons in het gewone dagelijkse leven op de een of andere manier altijd in op het vertrouwde, op het gemiddelde. Afgelopen zaterdag zag ik dit uiterst kleine Fiatje staan in een dorp op de Veluwe. Het was mij onlangs in Italië al opgevallen dat de hoofden van de bestuurder en van de medepassagier in een dergelijk wagentje wel twee keer zo groot leken. Ik kan het iedereen aanraden daar eens op te letten. Het is een buitengewoon koddig gezicht.

Grens (2)

Toeval.



De Brabantse wielrenners Jo Peperkamp en Gerrit Schulte fietsten in de Tweede Wereldoorlog gewoon door. Schulte: “Aan de oorlog dacht je niet”.

Mijn vader Bernhard Schulte is geboren in Duitsland. Zoals vele andere families trokken de (voor)ouders van mijn vader voortdurend heen en weer over de grens op zoek naar werk of anderszins. Tijdens de mobilisatie woonde hij in Nederland en werd ingezet bij de medische troepen in Rotterdam tijdens het bombardement. Hij heeft vreselijke dingen gezien. Een neef van mij vertelde dat hij van een familielid had gehoord dat mijn vader bij terugkomst had “gereerd” als een kind. Hij heeft mij dat zelf nooit verteld.

Over grenzen gesproken: Zo sta je aan de ene kant, zo aan de andere. Maar je kunt natuurlijk ook alles ontkennen of ferme standpunten innemen als je niet deelneemt.

Grens

 

Poesjes.

3 poesjes in een plastic bakje na de reddingsoperatie.

Vlak voor ons vertrek uit het klooster in Italië waarop ik in Mei 2014 samen met mijn vrouw paste waren we de drie poesjes kwijt die net geboren waren. Toen we klaaglijke geluiden hoorden en de afvoerslang van de wasdroger zich als een echte slang begon te gedragen vonden we in de slang twee poesjes onder het stof. De derde, de brutaalste, had zich zover mogelijk in de machine verborgen. Je kon nog net de punt van het staartje voelen. Ik heb de gehele machine gedemonteerd in honderd onderdelen en het beestje bevrijd. Het wilde zelfs weer terug in de machine. Voor hetzelfde geld hadden we niets gemerkt en waren we vertrokken. De grens tussen leven en dood is erg klein. Vraag: welk van de 3 poesjes is het brutaalste?     

Rijkdom

Kwekerswijsheid.

Moestuin gerund door vrijwilligers bij kasteel Doorwerth.

 

Een paar weken geleden kwam ik op een feestje bij mijn kunstvrienden een familielid van een van hen tegen. Zijn beroep is kweker. Hij is een van de weinige die de grote sanering in het kassengebied in Lent (nabij Nijmegen) heeft overleefd. Een zaadje of een bolletje in de grond stoppen en deze vervolgens liefdevol laten opgroeien tot een volwassen plant, daar was hij gelukkig bijtijds mee gestopt. Er zat geen handel meer in. De afzet was veel te laag en de kosten waren veel te hoog, zo vertelde hij. Tegenwoordig verkent hij eerst de markt, let op de trends en gaat vervolgens op zoek naar afnemers om het gewas, dat kan bijvoorbeeld een siergras, een vetplant of een orchidee zijn, in Azië te laten produceren om het daarna te importeren. Teveel van je eigen product houden en geen afstand willen doen van een specifieke soort of traditionele wijze van produceren, dat bleek voor veel kwekers de doodsteek te zijn. Laat dat nu net de valkuil voor veel beeldende kunstenaars zijn: hun werkwijze is te omslachtig, hun thematiek is te particulier en hun houding is te eigenwijs. Voor hen is de markt een vies woord. Dat een kunstwerk ook een sfeerbepalend decoratief element of een louter esthetisch object kan zijn is voor hen een ware gruwel. Zij hebben niet alleen de speelruimte gemist die hen door de conceptuele kunst gegeven is, zij hebben ook Christo en Koons gemist, de meesters in het financieren van hun beeldende projecten. Ik geef toe dat de wijze waarop Damien Hirst getracht heeft om zijn marktwaarde op te schroeven net iets te ver ging. Dat is het ene uiterste, het andere is om op een volstrekt autonome, onafhankelijke en integere wijze beeldende kunst te maken door eigen inkomstenbronnen buiten de beeldende kunst te genereren of (naar keuze) te ploeteren in armoede om het beeldende werk uiteindelijk gratis aan te leveren op de diverse podia. Sommigen zeggen dat je dan ook rijk bent.

Turn Turn Turn

Tekenmachines in Punt WG Amsterdam.

 

 Tekenmachine in het atelier mei 2014.

De machines zijn weer flink aan het oefenen voor een presentatie getiteld Turn Turn Turn, op 26 en 27 juli in Punt WG Amsterdam. Het is spannend wat de machines gaan maken, ondanks het feit dat het uiterst simpele constructies zijn die eigenlijk niet meer dan een gewone cirkel kunnen tekenen. In alle vorige presentaties ontstonden toch iedere keer weer wonderlijke, complexe structuren, bollen en contrasten. Sommigen zagen er planeten en sterrenstelsels in, anderen zelfs de cycli van leven en dood.

Bij de presentatie van Turn Turn Turn zal door de bezoekers (met hun email-adres) ingetekend kunnen worden op het (geheel gratis) verkrijgen van een tekst met unieke doch eenvoudige recepten voor het maken van mooie kunstwerken. De recepten betreffen onder andere het maken van druppelschilderijen, landschappen, architectuurtekeningen en overvloeiers. Deze recepten hebben met elkaar gemeen dat zij uitgaan van strenge regels t.a.v. de beeldmiddelen, materialen en werkwijzen, waarna het toeval optimaal een kans gegund wordt.



Wonder

Radio Maria.

   

Experimenteel beeldend onderzoek naar religieuze sapstromen 2014.

 

In het kader van het beeldende onderzoek naar het fenomeen van het “wonder” in de katholieke kerk kondigen de eerste veelbelovende resultaten zich aan. Afgestemd op de conservatieve katholieke zender Radio Maria 675 AM beginnen uit de radio-ontvanger, hoewel aarzelend, de eerste donkerrode sappen te stromen. Deze stromen zijn nog ongericht en betekenisloos. Nieuwe experimenten moeten er toe leiden dat in die stromen figuren of portretten van heiligen zichtbaar gaan worden:

 

Experimenteel beeldend onderzoek naar heiligenbeelden 2014. 

  





Het andere Italië 10

Het huis.

Huis in Marche Italië mei 2014.

Als je maar even vanaf de kust het binnenland van Italië inrijdt ontmoet je prachtig gerestaureerde stadjes, kerken en kastelen. Italianen zijn trots op hun erfgoed en kunnen dank zij Europese subsidies al deze schatten zonder beperking tonen. Het is de mens eigen van schoonheid te genieten. Ook particulieren laten zich niet onbetuigd. Het rood van het huis en het wit van de poort contrasteren prachtig met het groen en blauw van de natuurlijke omgeving. Het huis lijkt gesloten, de poort is open. Het witte hondje en de gele motor doen volop mee. Is dat nu toeval? 

Het andere Italië 9

De markt.

kledingpop markt Benedetto mei 2014.

 

Op de markt in Benedetto kwam ik deze pop tegen. Ik heb een foto van het haveloze ding genomen. Sommigen verafschuwen deze manier van fotograferen. Zij noemen het quasi artistiek, gewild kunstzinnig, interessant gedoe en nog wat van die termen. Ik vind het gewoon mooi.



Het andere Italië 8

Het uitzicht op de berg.

 

 Cupra Marittima Italië mei 2014.

 

 

Begin mei hebben we een aantal weken op een klooster in de Marche (It.) gepast, niet ver van de kust gelegen in de heuvels. Dat een zuidelijk land in Europa ook seizoenen kent zat er bij mij als Noorderling nog niet helemaal in. In vakantietijd was het in die landen immers altijd warm, levendig en aangenaam. Nu we het andere Italië van regen, kou, vuile stranden, dichte appartementen en gesloten restaurants hebben ontmoet begrijpen wij goed waarom het toeristenseizoen in Italië duurt van 1 juni tot half september. Voor de liefhebber is er de rest van het jaar volop rust, ruimte, leegte en tijd voor reflectie en introspectie. Je kunt dan genieten van het desolate.