Het andere Italië 7

De hop.

De hop.

 

Dit prachtige vogeltje zagen we bij het klooster San Vincenzo op een berg nabij Cupra Marittima in Italië. Het beestje bestaat met zijn vrolijke kuifje, zacht-bruine lijfje en zwart-wit getekende vleugels uit 3 contrasterende onderdelen. Een zeldzaam vogeltje, dachten wij. Totdat een kennis ons vertelde dat het beestje in Spanje zeer algemeen is. Hoe kan een illusie je ontnomen worden. Terug in Nederland zagen we voor het eerst en bij toeval de grote bonte specht. Hij woont in de voorste hoge boom direct naast het beeld van Meneer Jacques bij de ingang naar het Kröller-Müller Museum in Otterlo. Zie: http://www.kmm.nl/object/KM%20127.092/Meneer-Jacques . Op een plek waar jaarlijks honderdduizenden bezoekers passeren. Dat is geen illusie.





Het andere Italië 6

De etalage.

Etalage in Benedetto Italië Mei 2014.

 





In de etalage van een trendy kledingzaak in Benedetto zag ik deze wonderlijke etalagepoppen. Wat de attentiewaarde betreft scoren ze beslist 100 %. In Nederland heb ik zulke gekke poppen nog nooit gezien. Hoewel, ik noem ze nu wel gek, maar zijn al die geïdealiseerde poppen eigenlijk niet gekker en zijn deze poppen gewoon realistisch. De pop rechts laat de Italiaanse man zien na zijn 40ste (uitgezonderd Berlusconi;hij pas na zijn 70ste).
 

 

 

Het andere Italië 5

Het feest op de berg.

3 kruizen na Paasfeeest in bergdorp Italie mei 2014.

 

Hoewel Italië volledig van God los is, zijn de rituelen nog springlevend. Deze drie kruizen getuigen voor even nog van het passiespel tot zij weer vervangen worden door het versleten hardboardkruis dat achteloos in een hoek ligt:

 

Hardboardkruis Italie mei 2014.







Het andere Italië 4

De zweefmolen.

Zweefmolen op strand Cupra in Italië mei 2014.

 

Op het lege strand van Cupra werd deze prachtige zweefmolen opgebouwd en getest om na 1 dag weer afgebroken te worden en een tour langs de stranden van Italië te beginnen. Urenlang hebben we gekeken naar de strategieën van de plaatselijke jeugd om op het juiste moment "uit te zwaaien" en als eerste een hoog aangebrachte pluim te bemachtigen. 

Het andere Italië 3

De filmopname.



Spelers in een filmopname in een Italiaans bergstadje mei 2014.



 

Buiten het seizoen zijn in Italië alle centrale pleinen in de overigens fantastisch gerestaureerde stadjes in de heuvels vrij van toeristen en terrassen. Het is een uitgelezen moment voor de bezinning op de meer cultuurhistorische aspecten van de streek. Of de nogal merkwaardige kleding van de spelers in deze filmopname historisch correct was lijkt mij discutabel.  

Het andere Italië 2

Het appartement.

Grottomare Italië mei 2014

 

De oudste gebouwen langs de kust van Italië blijven buiten het seizoen in gesloten en zelfs in verwaarloosde staat nog prachtig en karakteristiek. Honderdduizenden nieuwe appartementsgebouwen met haar miljoenen vierkante meters woonruimte die 8 maanden per jaar gesloten zijn verpesten dit beeld volledig.



Het andere Italië 1

Het restaurant.

Restaurant in Grottomare Italië mei 2014

Een restaurant zoeken buiten het seizoen rond het gebied van Benedetto in Italië is nog niet zo eenvoudig. In Grottomare zagen we dit restaurant. Alsof een schilderij van Hopper werkelijkheid was geworden.

WNCW 88.7

Holland.







 

Ik ben een grote fan van de internetzender WNCW 88.7  http://wncw.org/listen-live . Een krachtige, betrouwbare 128 K Stereo Webstream met de prachtigste muziek. Voordat ik een sessie start op mijn laptop of smartphone zorg ik er voor dat ik eerst innig verbonden ben met WNCW. Een fantastische zender met blues, country, singer-songwriter, gospel,  rock, funk, punk - als het kunst was zou je het eclectisch kunnen noemen - die mij nooit verveeld en zonder enige reclame gedragen en bekostigd wordt door haar luisteraars en sponsors. Omdat er in Amerika geen publieke omroep bestaat die door de overheid bekostigd wordt roept WNCW met enige regelmaat haar luisteraars op om gul te doneren met geld of met het inleveren van je oude auto om daarmee haar bestaan te continueren. Dat is vanzelfsprekend. Immers, waar je van houdt, daar heb je ook iets voor over. In een alleraardigst artikel in de Volkskrant beschreef Johan Derksen zijn reizen naar Amerika en zijn ontmoetingen met verschillende bluesbands die de sterren van de hemel spelen en daarna met een plastic emmertje wat dollars ophalen en, als zij minder dan 3 maal een optreden per week hebben, overnachten op een camping in plaats van in een motel. Dat is ook Amerika. In het kleine provinciestadje in Nederland waar ik woon leggen om de haverklap allerlei kunstorganisaties het loodje en laten daarbij forse schulden achter op het moment dat zij te groot zijn gegroeid en niet meer door de diverse overheden kunnen worden gesubsidieerd. De ontslagen werknemers van al deze instanties, ik heb het niet over de kunstenaars die, zoals altijd onverbeterlijk, hun producten en diensten gratis aanbieden, reizen met riante ontslagvergoedingen deze zomer weer naar interessante, exotische bestemmingen. Bij terugkomst wacht vast weer een nieuwe kans. Dat is Nederland.     

Poortjes

Lessen uit de Wetenschap en de Kunst.

De politieke beslissing om voor vele miljoenen al onze treinstations te voorzien van poortjes om daarmee het zwartrijden te beperken en de veiligheid op de perrons en in de treinen te vergroten is een van de aardigste voorbeelden over hoe het mis kan gaan als je daarin niet de effecten meeneemt die een beslissing, hoe goed bedoeld ook, kan hebben voor al die zaken die je ermee uitsluit. Het lijkt sterk op een politiek die de waan van de dag volgt. Nu plotseling binnen de politieke discussie een van die uitgesloten zaken aan de orde is waarbij het station wordt opgevat als een publieke ruimte met een vrij verkeer van personen die onbelemmerd toegang hebben tot allerlei diensten en voorzieningen, worden er in deze tijd van crisis ingrijpende, kostbare verbouwingen en aanpassingen voorgesteld met onder- en boven doorgangen, tunnels, traversen en speciale toegangspassen. Lees onder andere:  http://www.ns.nl/over-ns/campagnes/dossier-ov-chip/poortjes-op-stations.html  

Zowel de politici als hun adviseurs verdienen hier een dieprode kaart voor hun kortzichtigheid en hun gecalculeerde belangen. Niet alleen de lessen van Herbert Simon, Nobelprijswinnaar voor de Economie in 1978, over de noodzaak in een gecompliceerde wereld onze keuzes op een verstandige manier te beperken, zijn onbegrepen, ook tonen onze beleidsmakers volstrekt niet op de hoogte te zijn van de geschiedenis van de beeldende kunst die ons vele stromingen, stijlen en trends leert die iedere keer weer en bijna altijd ontstaan door het maken van een strenge selectie uit het rijke arsenaal van beeldmiddelen en beeldinhoudelijke aspecten binnen het bereik van de beeldende kunst. Juist dank zij het kennen en uitsluiten van, zelfs afzetten tegen het bekende of het traditionele, ontstaan de mooiste kunstwerken. Kunstwerken die de waan van de dag lijken te volgen maar achteraf de getuigen van hun tijd blijken te zijn.

Ik ben geen treinreiziger. Ik loop, fiets, rijd en vlieg.

De prijs van kunst

Beeldende Kunst.

Overvloeier. 1995 Nico Schulte. 800 Euro.



Overvloeier. 1995 Nico Schulte. 4000 Euro.  

 

Het postmoderne en het posthistorische levensgevoel zijn zo langzamerhand in iedere uithoek van het kleinste dorp in Nederland doorgedrongen. Alle meningen zijn uit- en inwisselbaar, ja zelfs gelijkwaardig geworden. Of deze meningen nu zijn gebaseerd op een jarenlang onderzoek of op een momenteel onderbuik gevoel maakt helemaal niets meer uit. Zelfs het visuele aspect in de beeldende kunst is verdacht. Bij het waarderen van kunst zou het alleen nog maar gaan om de theorie. Wat kunst is, maken filosofen uit, niet de kunstenaars. Het kan nog gekker. Een goede vriend vertelde mij dat een beeldend werk pas kunst is als je er een “kunstprijs” aan geeft. Die prijs is niet kinderachtig. Nu weet ik hoe relatief de waarde van kunst kan zijn. Op een veiling kocht ik ooit werken voor nauwelijks 50 euro. De lijsten zelf waren al het meervoudige waard. Als ik zo’n werk, vaak afkomstig uit een artotheek of iets dergelijks, omdraaide stond er een prijs vermeld van soms wel 1500 euro die gesubsidieerd door de overheid gespreid met een “voordelige” kunstaankoopregeling betaald kon worden.

Laat ik maar eens de proef op de som nemen. Op dit moment heb ik twee tentoonstellingen waarin ik, dat is uniek, voor het eerst mijn vlakke beeldende werk toon. Bovendien is het werk zeer redelijk geprijsd. De directe verkoop valt tot dusver tegen terwijl de kritiek lovend, de interesse groot en de kwaliteit van het werk hoog is met een grote kans op waardevermeerdering in de toekomst. Je zou zeggen, dit is een uitgelezen kans voor een liefhebber, verzamelaar of investeerder om het werk voor een spotprijs te bemachtigen. Het werk is blijkbaar veel te goedkoop. Halverwege de tentoonstellingsperioden van deze werken zal ik de prijzen met een factor 5 tot 10 verhogen en de resultaten op deze blog vermelden.